منابع داخلی به دژ گزارش دادند پس از جنگ ۴۰ روزه، تعداد زیادی از پرسنل ارتش از جمله در نیروی زمینی و دریایی، به اتهام ترک یگان احضار و بازجویی شدند. آنها کسانی بودند که زیر بمباران شدید مجبور شدند از محوطه پادگان یا موقعیت فاصله بگیرند.
یکی از پرسنل نیروی زمینی در اصفهان [که بنا به دلایل امنیتی محل خدمت او آشکار نمیشود] میگوید، «هشتم فروردین به منطقه عملیاتی هرمزگان اعزام شدیم و کلیه مواضع را پوشش دادیم، اما شب جنگندههای آمریکایی همان مواضع را به شدت بمباران کردند، کل گردان ما همان شب منهدم شد، بچههای گردان و همرزمان به دلیل نداشتن تجهیزات کافی و ضعف پدافند مجبور شدیم منطقه را ترک کنیم و بمباران که تمام شد چند ساعت برگشتیم، حالا اما برای همه ما در دادسرا پرونده باز شده و گیر کردیم.»
فرد دیگری در همان گردان به دژ میگوید، «هفتههاست به دادسرا میرویم، به ما تهمت وطنفروشی زدند، بازپرس با بدترین لحن توهین میکند به هرکدامشان هم میگوییم مجبور بودیم که موضع را ترک کنیم نمیفهمند! چطور زیر آتش و بمب در موقعیت میماندیم؟ میخواهید آمار شهید زیاد شود؟ با دست خالی یا با ژ-۳ چطور باید جنگنده را زد؟ حالا هم تا روشن شدن تکلیف با فیش حقوقی و ضامن آزادیم، خیلی از ما را به عنوان تنبیه به نقاط مرزی فرستادند.»
همین فرد میگوید: «خدا رو شکر میکنیم که برخلاف خودیها، دشمن جوانمرد و داناست وگرنه تلفات خیلی بیشتر از اینها بود. قبل از اینکه پادگانها و مواضع ارتش را بکوبند هواپیماها دستکم چهار پنج بار روی سرمان تاب میخوردند و فرصت داشتیم از محدوده خارج شویم، خودمان خبر داریم که نخواستند تلفات بیشتر شود.»
*مدارک احضار و پروندههای شماری از پرسنل در اختیار دژ قرار گرفته است.