صدور دوباره احکام اعدام برای چهار تن از بچههای اکباتان، میلاد آرمون، محمدمهدی حسینی، مهدی ایمانی و نوید نجاران، سند دیگری از ماهیت جنایتکار رژیم جمهوری اسلامی است که برای حفظ قدرت، جوانان ایران را به قتل میرساند و از خون مردم برای بقای خود تغذیه میکند.
رژیم ضحاکی جمهوری اسلامی، دادگاه را به ابزار سرکوب تبدیل کرده و اعدام، سلاحی برای ایجاد وحشت در جامعه است.
سکوت جهان در برابر اعدام معترضان ایرانی، یک شکست اخلاقی و سیاسی است. هر روزی که جامعه جهانی در برابر این رژیم مماشات میکند، جمهوری اسلامی با جسارت و قساوت بیشتری جان جوانان ایرانی را میگیرد و سرکوب را گسترش میدهد.
تا زمانی که این رژیم اهریمنی پابرجاست، تروریسم، گروگانگیری، افراطگرایی و کشتار حکومتی در ایران، منطقه و جهان پایان نخواهد یافت.
این رژیم سرچشمه بیثباتی و خشونت در خاورمیانه است و بهای بقای آن را مردم ایران با جان خود میپردازند.
بچههای اکباتان نماد نسلی هستند که جمهوری اسلامی از آن وحشت دارد؛ نسلی که دیگر حاضر نیست زیر سایه ترس و سرکوب زندگی کند.
