طی حملات آمریکا در موج سوم جنگ [۱۳ روزه مستقل با محوریت سنتکام] بیش از ۵۰ نفر از پرسنل ارتش کشته و زخمی شدند.
طی این مدت مراکز ارتش در نیروی دریایی، زمینی، هوایی و پدافند از کنارک، چابهار، زاهدان تا اهواز و شلمچه زیر بمباران بود. شماری از تلفات سربازان وظیفه بودند. سنگینترین تلفات مربوط به بمباران پادگان «بمپور» نزاجا بود که ۷ نفر از کارکنان پایور و وظیفه تیپ ۳۸۸ ایرانشهر در آن کشته شدند.
امیر حاتمی فرمانده ارتش تهدید کرد که انتقام خواهد گرفت؛ مسئله اساسی اینجاست که نیروها، حتی بسیاری از آنهایی که ولایتمدار هستند، میدانند زور نیروهای مسلح جمهوری جمهوری اسلامی به انتقام نمیرسد.
در دوران جنگ با عراق، تجهیزاتی که در زمان محمدرضا شاه پهلوی خریداری شده بود نو و کارآمد بودند. زور ارتش ایران آنقدر زیاد بود که در همان هفتههای نخست جنگ، نیروی دریایی عراق نابود شد و نیروی هوایی به کابوس صدام حسین بدل شد.
آن زمان اگر درباره «معجزه» و «قدرت ایمان» شعار داده میشد در میدان ابزار برای ضربه به دشمن وجود داشت، امروز اما صرفا موشک و پهپاد برای رزم کافی نیست. مردم هم از حکومت دفاع نمیکنند. واقعیت این است که اگر دستگاه سرکوب جنایت نمیکرد مردم کمتر از یک هفته در تهران کار حکومت را تمام میکردند.
عبدالرحیم موسوی شاخصترین امیر ارتش در یک دهه گذشته که شهرتش رجزخوانی برای اسرائیل بود، کشته شده است. او نماد ارتش جمهوری اسلامی بود که ادعا میشد در تراز «انقلاب» است.