نارضایتی از وضعیت معیشتی در نیروهای مسلح پس از جنگ افزایش پیدا کرده است. بسیاری از پرسنل که شغل دوم داشتند، ماههاست درگیر جنگ و آمادهباش بودند آنهم در شرایطی که بدون حقوق کافی مجبورند با سلاحهای فرسوده در مقابل پیشرفتهترین تسلیحات بایستند. هزاران نظامی در جریان جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه کشته و زخمی شدند اما حکومت عادت کرده است که از آنها مفت کار بکشد، آنها نیز در تمام این سالها به همان جیره و مواجت کم قناعت کردهاند.
نایب رئیس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس شورای اسلامی به دولت پزشکیان برای ضرورت ترمیم حقوق نیروهای مسلح در شرایط جنگی هشدار داده است. هشداری که به نظر میرسد با توجه به اوضاع بد اقتصادی حکومت بینتیجه خواهد بود.
حسینعلی حاجی دلیگانی میگوید، «میانگین حقوق و مزایای پرداختی به پرسنل نیروهای مسلح نسبت به سایر کارمندان دولت بسیار پایینتر است و حتی در ایام جنگهای تحمیلی دوم و سوم علیه جمهوری اسلامی مشمول افزایش حقوق قابل توجه یا دریافت فوقالعاده ویژهای نشدهاند.»
یک نظامی ریزشی مخالف حکومت در داخل ایران در پیامی به دژ نوشت: «حکومت به نظامیها به چشم جیرهخوار نگاه میکند، آنها به این باور رسیدهاند که پرسنل به تو سری خوردن عادت کردهاند و هر سازی که بزنند آنها آماده رقصاند.»
وضعیت اجتماعی نظامیها در بدنه جامعه فروپاشیده است. آنها در حتی در ارتباطات خانوادگی به مشکل خوردهاند آنها در حتی در ارتباطات خانوادگی به مشکل خوردهاند زیرا اغلب افراد آنان را به چشم مزدور و ترسو میبینند.
