روزنامه «نیویورک پست» گزارش داد که آمریکا در حال بررسی طرحی برای خارج کردن اورانیوم غنیشده از تأسیسات هستهای ایران است؛ طرحی که بعضی کارشناسان از آن به عنوان «پیچیدهترین عملیات تاریخ» نام بردند.
این طرح تا چه اندازه قابل اجرا باشد مشخص نیست، اما جوزف راجرز، معاون مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی میگوید: «از گفتنش خوشم نمیآید، اما فکر میکنم محتملترین راه برای از بین بردن مواد هستهای ایران، یک عملیات نظامی است؛ زیرا مذاکرات به این زودیها به نتیجه نخواهد رسید.»
بر اساس طرح احتمالی که راجرز توصیف کرد، نیروی زمینی آمریکا به سمت تأسیسات هستهای اصفهان و فردو میروند، تیمهای مهندسی تلههای انفجاری را خنثی و همزمان یک حلقه دفاعی گسترده اطراف این مراکز ایجاد میکنند. پس از آن، یک تیم کوچک از نیروهای ویژه مسئولیت بازیابی واقعی اورانیوم را بر عهده خواهد گرفت.
قرار است نیروهای آمریکایی از زیر بتنهای تخریب شده به محل اروانیومها دسترسی پیدا کنند. فرآیندی که «بسیار خطرناک» است. در این طرح یک مسیر امن برای انتقال محموله تا باند پرواز باید ایجاد شود.
ارائه طرحهای مختلف برای عملیات تا رسیدن به هدف مرسوم است، اما به نظر میرسد تلفات آمریکا در چنین طرحی با توجه به اینکه هنوز بخش عمدهای از توان زمینی ارتش و سـ.ـپاه از بین نرفته بسیار زیاد است.
اجرای چنین طرحی مستلزم حمایت اطلاعاتی و لجستکی دستکم بخشی از این نیروهای مسلح ایران است. در ضمن چنین طرحهایی وقتی شانس بیشتری برای موفقیت خواهند داشت که در چند جبهه دیگر نیروهای نظامی جمهوری اسلامی به شدت درگیر باشند. اما این پرسش وجود دارد آیا بدون «تغییر رژیم» در ایران، دستیابی به اورانیومها ممکن است؟