روزنامه «نیویورک‌پست» سوم مهرماه در مقاله‌ای به دولت ترامپ پیشنهاد داد، هم‌زمان با محاصره دریایی و هوایی ایران (خشم اقتصادی)، حلقه محاصره زمینی را هم تنگ‌تر کند.
نویسندگان این نوشتار، مارک دوبوویتز مدیر اجرایی (FDD) و میعاد ملکی رئیس پیشین دفتر هدف‌گذاری تحریم‌های وزارت خزانه‌داری، توضیح دادند کامیون‌هایی که در مرزهای ایران قفل شده‌اند نشانه ویرانی اقتصادی‌ای هستند که جمهوری اسلامی با آن روبه‌رو است.
دلیل صف کیلومتری کامیون‌ها این است که مسیرهای زمینی تنها راهی هستند که ایران می‌تواند از مسیر آنها محاصره سخت هوایی و دریایی اعمال‌شده از سوی ایالات متحده را دور بزند؛ اما حکومت نمی‌تواند از تشریفات سنگین گمرکی و بازرسی‌های امنیتی که موجب ایجاد گلوگاه‌های بی‌پایان در مرزها می‌شوند، فرار کند.
نیویورک‌پست می‌نویسد، «حکومت آخرین خیزش مردم را با خشونت سرکوب کرد؛ همان‌گونه که طی بیش از ۱۵ سال گذشته نیز اعتراضات دوره‌ای را سرکوب کرده است اما دولت ترامپ باید با تأمین دسترسی به اینترنت، فراهم کردن منابع مالی برای اعتصاب کارگران و کسبه، و هدف قرار دادن هر فرماندهی که به نیروهای خود دستور تیراندازی می‌دهد، به معترضان کمک کند.»
مرحله بعد از محاصره، متعلق به خود ایرانیان است. نام آن را می‌توان «خشم مردم» گذاشت.
وظیفه آمریکا این است که اطمینان حاصل کند حکومت نمی‌تواند هزینه نیروهایی را که برای مقابله با موج فزاینده نارضایتی به میدان خواهد فرستاد، تأمین کند، به آنها سوخت برساند یا آنها را جابه‌جا کند.