شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی ۱۸ شهریور ۱۴۰۵ قطعنامهای را تصویب کرد که طی آن پرونده هستهای جمهوری اسلامی به دلیل «نقض تعهدات مربوط به منع گسترش سلاحهای هستهای» به شورای امنیت سازمان ملل ارجاع داده میشود. رویترز به نقل از دیپلماتها خبر داد که این قطعنامه با ۲۳ رای موافق، سه رای مخالف و هشت رای ممتنع تصویب شد.
نمایندگی جمهوری اسلامی ایران نزد سازمانهای بینالمللی در وین، تصویب این قطعنامه را «سیاسی» و «مغرضانه» خوانده است.
اصلیترین تهدید جمهوری اسلامی به این اقدام قبلاً خروج از پیمان منع گسترش سلاحهای اتمی (NPT) بود اما برخی مقامات نیز هشدار داده بودند که در صورت چنین اقدامی جمهوری اسلامی «سلاح اتمی» خواهد ساخت.
کمال خرازی مشاور رهبر علی خامنهای، اردیبهشت ۱۴۰۳ گفته بود «ما تصمیمی برای ساخت بمب هستهای نداریم، اما اگر موجودیت ایران تهدید شود، چارهای جز تغییر دکترین نظامی خود نخواهیم داشت.»
