یک منبع نظامی در نیروی هوایی به دژ میگوید به علت نبود سامانه راداری، بخش عمده کنترل هوایی از طریق درجهداران و سربازان مستقر در پشت بام پاسگاههای مرزی صورت میگیرد!
این افراد شبانهروز به صورت شیفتی، چشم و گوش خود را تیز میکنند و با رصد آسمان، منتظر شنیدن صدای جنگنده، موشک یا پهپاد هستند. برخی از نیروها داوطلبان “مردم پایه” هستند.
این افراد با ابزارهای اولیه سازمانی از جمله بیسیم به مرکز و از آنجا بلافاصله به استانها و شهرها اطلاع رسانی میکنند.
برای نمونه اعلام میشود طرح پراکندگی را رعایت کنید همین الان گزارش سه فروند موشک/ پهپاد/ جنگنده در آسمان ایلام، کرمانشاه یا هرمزگان مشاهده شده که به سمت مرکز کشور میروند.
بر اساس مشاهده همین منبع “با اعلام هشدار در بلندگوهای پادگان یا از مسیر بیسیم همه از مقرها و کانکسها فرار میکنند و ده دقیقه بعد دوباره به کانکس برمیگردند”.
برخی نیروها بهویژه در غرب کشور در ارتفاعات مستقر شدهاند.
این منبع به کنایه میگوید: “اینجور پدافندها و رادارها بیشتر شبیه سامانه پایش آسمان توسط کفتر بازهاست.”