جمهوری اسلامی در جنگ روسیه و اوکراین، با انتقال پهپادهای تهاجمی، بهویژه شاهد ۱۳۶، به روسیه، عملا این امکان را برای روسها فراهم کرد که با هزینهای کمتر، تعداد حملات خود به اوکراین را افزایش دهند. بخشی از این پهپادها نیز در حمله به زیرساختهای شهری و اجتماعی اوکراین مورد استفاده قرار گرفت.
از این رو یکی از دلایلی که رژیم، در پاسخ به حمله چند روز پیش اوکراین به یک کشتی خود در دریای کاسپین، مردد است؛ احتمالا این است که میداند که اوکراین، برخلاف اسرائیل و تا حدودی ایالات متحده، در هدف قرار دادن زیرساختهای حیاتی تردید نمیکند.
همچنین، دستیابی اوکراین به پهپادهای بردبلند میتواند بهراحتی زیرساختهای شهری ایران، بهویژه در مناطق شمالی و حتی تهران، را هدف قرار دهد و از منظر خود، توجیه کافی برای چنین اقدامی داشته باشد از سوی دیگر، اوکراین با چنین اقدامی در پی آن است که تواناییهای نظامی خود را به رخ کشورهایی بکشد که با کاهش امید به توان نظامی اوکراین، در حال بازنگری یا کاهش حمایتهای خود از این کشور هستند.
از طرفی رژیم، حمله اوکراین را نوعی دام تلقی میکند و این احتمال را در نظر دارد که در صورت پاسخ تلافیجویانه، جبههای جدید علیه خود بگشاید؛ جبههای که، اولاً از نظر جغرافیایی دسترسی به آن بهمراتب دورتر و دشوارتر است، ثانیاً برخلاف برخی کشورهای همسایه، دلیلی برای خویشتنداری در برابر ایران ندارد و ثالثاً از تجهیزات و فناوری لازم برای وارد کردن پاسخ متقابل برخوردار است.