یک پزشک وظیفه ارتش در نامهای به دژ با اشاره به افزایش موارد خودکـشی در پادگانها در نامهای به بیان مشاهدات خود از وضعیت پرداخت که بخشهایی از آن به این شرح است:
«درود بر شما و ملت فهیم ایران، بنده پزشک وظیفه ارتش هستم، بعد از خبر خودکشی دو نفر از درجهداران نیروی زمینی ارتش [در کرمانشاه] لازم دانستم در مورد وضعیت روحی پرسنل میانی حرف بزنم…کمتر کسی میداند داخل پادگانهای ارتش چه میگذرد، حفاظت چطور پرسنل را در پادگانها و شهرکها زیر نظر دارد و معیشت چطور در تنگاست…
بعد از جنگ روحیه پرسنل بسیار ضعیف شد، کسی رمق سرکار آمدن را ندارد، تقریباً همه نیروهای میانی ارتش به ویژه قشر درجهدار بشدت از وضعیت خدمتی و میزان حقوق و همچنین تبعیض میان ارتش و سپاه ناراضی هستند و خونشان به جوش آمده، وضعیت ارتشیها از وضعیت مشاغل آزاد و کارگران اگر بدتر نباشد بهتر هم نیست، حقوق اکثر این پرسنل از ۳۵ میلیون تومان بیشتر نیست.
آذوقه پادگانها ته کشیده و هیچچیز سر جایش نیست، نه خودرو و تجهیزات جدید و سالم هست و نه توانی برای انجام کاری، دارو نداریم، وسایل و تجهیزات پزشکی فرسوده شده، نیروها فرسودهاند و از نظر ذهنی خسته و فیزیکی ضعیف شدهاند.»